نخ بخیه PDS (پلی دیاکسانون) و MAXON (پلی گلایکونات)
نخ بخیه PDS و Maxon هر دو از نوع مصنوعی، مونوفیلامنت (تکرشتهای) و قابلجذب هستند، اما از نظر ساختار شیمیایی یکسان نیستند.
PDS بر پایه پلی دیاکسانون ساخته شده است، در حالیکه Maxon از پلی گلایکونات، یعنی کوپلیمری از اسید گلیکولیک و تریمتیلن کربنات، تولید میشود. این تفاوت در ترکیب باعث میشود رفتار این دو نخ در بدن یکسان نباشد. از نظر دوام مکانیکی، PDS کاهش مقاومت کششی آهستهتری دارد و برای مدت طولانیتری استحکام خود را حفظ میکند، در حالی که Maxon سریعتر دچار افت استحکام شده و زودتر جذب میشود.
علاوه بر این، از نظر ویژگیهای کاربری مانند کنترل گره و سهولت استفاده، نخ بخیه Maxon معمولا عملکرد بهتری نسبت به نخ بخیه PDS دارد و گرههای آن پایدارتر هستند. در مقابل، PDS سفتتر احساس میشود و کار با آن تا حدی دشوارتر است. به همین دلیل، انتخاب میان این دو نخ باید بر اساس نوع بافت، زمان مورد نیاز برای ترمیم و شرایط بالینی هر بیمار انجام گیرد.
نخ بخیه پلی دیاکسانون (PDS)
نخ بخیه PDS بهعنوان یک نخ مصنوعی تک رشتهای شناخته میشود که به دلیل ساختار یکنواخت خود، کمترین میزان آسیب و تحریک را در بافت ایجاد میکند و معمولا با واکنش التهابی ناچیز همراه است. این نخ از نظر استحکام اولیه عملکرد مطلوبی دارد، بهطوری که حدود دو هفته پس از بخیه هنوز نزدیک به ۷۰ درصد از مقاومت کششی خود را حفظ میکند و میتواند تا حدود ۴ تا ۶ هفته حمایت کافی از بافت ترمیمشونده فراهم کند.
فرآیند جذب PDS آهسته و قابلپیشبینی است و در اغلب موارد طی حدود شش ماه بهطور کامل در بدن تجزیه و جذب میشود. سطح صاف این نخ باعث حرکت آسانتر آن در بافت شده و احتمال چسبیدن به بافتهای اطراف یا بروز عفونت موضعی را کاهش میدهد. با این حال، به علت خاصیت بازگشتپذیری (memory) و میزان سفتی نسبتا بالاتر، گرهزنی با PDS در مقایسه با برخی نخهای دیگر میتواند دشوارتر باشد و نیاز به دقت بیشتری در هنگام بستن گره دارد.
نخ پلی گلایکونات (مکسون)
نخ بخیه Maxon یک نخ مصنوعی از نوع تک رشتهای و قابلجذب است که از پلیگلایکونات (کوپلیمر اسید گلیکولیک و تریمتیلن کربنات) ساخته میشود. این نخ به دلیل ویژگیهای مکانیکی و بالینی خاص خود، در بسیاری از کاربردهای جراحی مورد توجه قرار گرفته است.
یکی از مزیتهای مهم Maxon، قابلیت اطمینان در گرهزنی و پایداری مناسب گرههاست، به گونهای که برای دستیابی به ایمنی بیشتر معمولا بستن چند دور گره توصیه میشود. این نخ از انعطافپذیری مطلوبی برخوردار است و سازگاری خوبی با بافت دارد، به همین دلیل کنترل آن برای جراح راحتتر بوده و سریعتر با بافت تطابق پیدا میکند.
از نظر پاسخ بیولوژیک، Maxon معمولا واکنش التهابی اندکی در بافت ایجاد میکند که به بهبود بهتر زخم کمک میکند. روند جذب آن نیز تدریجی است و در بیشتر موارد طی مدتی نزدیک به شش ماه بهطور کامل در بدن جذب میشود؛ ویژگیای که آن را از نظر مدت جذب در محدودهای مشابه PDS قرار میدهد.
کاربرد بالینی نخ PDS و Maxon
کاربردهای رایج PDS
نخ بخیه PDS معمولا در جراحیهایی استفاده میشود که بافت نیاز به حمایت طولانیمدت دارد. از جمله بستن لایههای عمقی مانند فاشیا و دیواره شکم که در جراحیهای شکمی برای حفظ استحکام بافت پس از عمل اهمیت زیادی دارند. همچنین در جراحیهای ارتوپدی، زمانی که ساختارهای عمقی به پایداری طولانیتری نیاز دارند، میتوان از PDS بهره گرفته میشود.
به طور کلی، در بافتهایی با سرعت ترمیم پایین یا زمانی که جذب آهسته نخ ضروری است، PDS انتخاب مناسبی محسوب میشود. علاوه بر این، در جراحیهای عمومی که پس از بخیه، کشش یا فشار قابل توجهی به بافت وارد میشود، این نخ به دلیل حفظ طولانیتر مقاومت کششی کاربرد گستردهای دارد.
کاربردهای رایج Maxon
نخ بخیه Maxon بیشتر در بخیه بافتهای نرم عمومی بهمنظور نزدیکسازی لایهها یا لیگاتور (Ligature بهوسیلهای گفته میشود که برای بستن یا محکم کردن بافتها، عروق خونی، و دیگر ساختارهای بدن در جراحیها و درمانهای پزشکی استفاده میشود.) به کار میرود، بهویژه در مواردی که سرعت ترمیم نسبتا بالا بوده یا گرهزنی آسان اهمیت دارد.
این نخ در جراحیهای دستگاه گوارش، از جمله بخیه دیواره روده، بسیار مورد استفاده است، زیرا میتواند استحکام کافی را طی چند هفته حساس پس از عمل حفظ کند. همچنین در جراحیهای زنان و زایمان و برخی اعمال جراحی عمومی که نیاز به بخیهای نرمتر و با کنترل پذیری بهتر دارند، Maxon گزینه مطلوبی به شمار میآید. به طور کلی، در مواقعی که سهولت در کار با نخ و پایداری گره اهمیت زیادی دارد، Maxon ترجیح داده میشود.
جدول مقایسه نخ بخیه PDS و Maxon
ویژگی | PDS | Maxon |
ترکیب شیمیایی | پلیدیاکسانون (نخ مصنوعی تکرشتهای) | پلیگلایکونات (کوپلیمر اسید گلیکولیک و تریمتیلن کربنات) |
مقاومت کششی و حفظ استحکام | مقاومت اولیه بالا؛ حدود ۷۰٪ تا دو هفته و حفظ قابلقبول تا ۴–۶ هفته | مقاومت اولیه مناسب؛ کاهش استحکام سریعتر نسبت به PDS پس از دو هفته |
زمان جذب کامل | حدود ۶ ماه | حدود ۶ ماه |
واکنش بافتی | حداقل تحریک بافتی نسبت به نخهای طبیعی | واکنش التهابی کم، مشابه یا گاهی کمتر از PDS |
هندلینگ و گرهپذیری | سطح صاف با عبور آسان از بافت؛ سفتتر با خاصیت memory که گرهزنی را اندکی دشوار میکند. | انعطافپذیرتر با کنترل بهتر گره و پایداری بالاتر |
کاربردهای پیشنهادی | بافتهایی با نیاز به حمایت طولانیمدت مانند فاشیا، دیواره شکم و بافتهای تحت کشش | بخیه بافت نرم، بخیه زیرجلدی، جراحیهای با نیاز به گرهزنی سریع و آسان |
ما در شرکت نخ جراحان طب سینا، پیوند میان کیفیت جهانی و دسترسی آسان را برقرار کردهایم. از نخهای مونوفیلامنت برند SMI گرفته تا تولید اختصاصی سایزهای پرمصرف با برند NTS، تمامی نیازهای تخصصی جراحان را در یک نقطه پوشش میدهیم. کیفیت و تنوع، تضمینکننده دقت عمل شماست.
