پلی گلاکتین ۹۱۰

پلی گلاکتین ۹۱۰ (Polyglactin 910) یا همان ویکریل 910 یکی از نخ‌های جراحی مصنوعی و جذبی محسوب می‌شود که به‌دلیل قابلیت جذب در بدن، نیازی به کشیدن پس از بهبودی ندارد. نخ بخیه جذبی معمولا از موادی ساخته می‌شود که به مرور زمان توسط فرآیندهای طبیعی بدن مثل جذب از طریق آب میان بافتی (هیدرولیز) و جذب از طریق سیستم ایمنی بدن (جذب آنزیمی) می‌شود، که این ویژگی باعث کاهش عوارض ناشی از باقی ماندن نخ در بافت می‌گردد. از جمله مزایای نخ بخیه جذبی می‌توان به عدم نیاز به برداشتن نخ پس از بهبود زخم و سازگاری بهتر با بافت‌های بدن اشاره کرد.

همچنین، این نخ‌ها بین 21 الی 30 روز از بافت حمایت میکنند و پس از آن به تدریج جذب شده و اثری از خود به جای نمی‌گذارند، که باعث سهولت در روند بهبودی و کاهش درد بیمار می‌شود. یکی از پرمصرف‌ترین نخ‌های جذبی، نخ بخیه پلی گلاکتین ۹۱۰ (ویکریل 910) است.

نخ بخیه پلی گلاکتین ۹۱۰ از ترکیب ۹۰٪ گلایکولید(Glycolide) و ۱۰٪ لاکتید (Lactide) ساخته شده و به‌صورت چندرشته‌ای بافته‌شده و پوشش‌دار عرضه می‌شود. این ساختار چندرشته‌ای باعث افزایش انعطاف‌پذیری و قدرت کششی نخ می‌شود، در حالی که پوشش آن سطحی صاف‌تر و عبور راحت‌تر از بافت را تضمین می‌کند.