⏱️ زمان مطالعه: 6 دقیقه
نخ بخیه غیرجذبی زمانی باید برداشته شود که زخم بهطور کامل به هم رسیده و بافت پوستی توانایی حفظ ترمیم خود را پیدا کرده باشد. زمان مناسب برای کشیدن این نوع بخیهها بسته به محل زخم، میزان عمق آن و نوع پوست متفاوت است.
مقایسه نخ بخیه جذبی و غیرجذبی
نخ بخیه جذبی از موادی ساخته میشود که به تدریج توسط بدن تجزیه و جذب میشوند و نیازی به کشیدن ندارند. این نخها معمولا در جراحیهای داخلی و بخیههای بافتهای زیرجلدی کاربرد دارند، زیرا پس از مدتی جذب میشوند و نیاز به مداخله مجدد برای برداشتن آنها نیست.
از مزایای نخهای جذبی میتوان به کاهش احتمال عفونت و راحتی بیشتر برای بیمار اشاره کرد، اما گاهی ممکن است قبل از کامل شدن ترمیم زخم جذب شوند که این موضوع میتواند منجر به بازشدن زخم شود. به همین سبب بررسی میزان حمایت بافتی مورد نیاز حائز اهمیت است و توجه به آن میتواند از بسیاری از مشکلات جلوگیری کند.
در مقابل، نخ بخیه غیرجذبی از موادی ساخته میشود که جذب نمیشوند و باید پس از مدتی توسط پزشک کشیده شوند. این نخها معمولا برای بخیههای سطحی پوست و مواقعی که نیاز به نگهداری بخیه به مدت طولانیتر است، استفاده میشوند. نخهای غیرجذبی مقاومت بالاتری دارند و کنترل بهتری روی بسته شدن زخم فراهم میکنند، اما نیاز به کشیدن آنها ممکن است باعث ناراحتی بیمار و افزایش ریسک عفونت در محل بخیه شود. بنابراین انتخاب بین این دو نوع نخ بخیه بستگی به نوع جراحی، محل بخیه و شرایط بیمار دارد.
کاربردهای نخ غیرجذبی
نخ بخیه غیرجذبی کاربردهای متعددی در پزشکی دارند، از جمله:
بخیههای سطحی پوست:
این بخیهها برای بستن زخمهای سطحی استفاده میشوند که نیاز به نگهداری برای مدت کوتاه دارند و میتوان بخیهها را پس از مدتی برداشت. این نوع بخیهها به سرعت بهبود زخم کمک میکنند و رد کمتری به جا میگذارند.
بخیههای خارجی در جراحیهای مختلف:
این بخیهها در جراحیهای ارتوپدی، پلاستیک و عمومی کاربرد دارند و به دلیل نیاز به مقاومت بالا، معمولا نگهداری طولانیتری دارند. این نخها توانایی تحمل فشار و کشش زیاد را دارند تا زخم به خوبی بهبود یابد.
بخیههای نقاط تحت فشار یا کشش زیاد:
در مناطقی مانند مفاصل یا قسمتهای متحرک بدن که بخیهها تحت فشار زیادی هستند، از بخیههای قوی و مقاوم استفاده میشود. این کار باعث میشود که بخیهها در برابر کشش و حرکت مقاوم باشند و زخم باز نشود.
بخیه در بافتهای حساس به جذب نخ:
در بافتهایی که به نخهای جذبی واکنش التهابی یا عفونت نشان میدهند، از نخهای غیرجذبی استفاده میشود. این نخها کمتر باعث تحریک بافت میشوند و خطر عفونت را کاهش میدهند.
کشیدن بخیههای غیرقابل جذب
زمان بخیههای پوستی
زمان کشیدن نخهای بخیه غیرجذبی به طور کلی بین ۷ تا ۱۴ روز پس از جراحی است، اما این بازه زمانی میتواند بسته به عوامل متعددی مانند محل دقیق زخم، نوع پوست بیمار، سرعت ترمیم بافتها، نوع جراحی انجام شده و شرایط عمومی سلامت فرد کمی تغییر کند.
به عنوان مثال، در نواحی با جریان خون بهتر و پوست نازکتر مثل صورت، معمولا نخها زودتر کشیده میشوند (حدود ۵ تا ۷ روز) چون ترمیم در این مناطق سریعتر است و همچنین برای کاهش احتمال ایجاد اسکار (جای زخم) بهتر است زمان برداشتن بخیه کوتاهتر باشد. اما در نواحی مانند پشت یا دستها که پوست ضخیمتر است و فشار بیشتری تحمل میکند، معمولا زمان بیشتری لازم است تا بافت به حد کافی ترمیم یابد و نخها بین ۱۰ تا ۱۴ روز باقی میمانند.
نخهای بخیه دائمی
برخی از نخهای بخیه بهگونهای ساخته میشوند که بهصورت دائمی در بدن باقی میمانند و جذب نمیشوند. این نوع نخها معمولا برای بخیه زدن بافتهایی به کار میروند که نیازمند حمایت طولانیمدت هستند یا در جراحیهایی استفاده میشوند که ترمیم آنها زمان بیشتری میطلبد، مانند بخیههای داخلی در جراحیهای قلب یا اعصاب. نخهای دائمی به طور کلی از موادی تهیه میشوند که بدن نسبت به آنها واکنش ایمنی شدیدی نشان نمیدهد و خطر عفونت یا التهاب را به حداقل میرساند.
بنابراین، در صورت قرارگیری صحیح و تحت نظارت پزشک، میتوانند بدون مشکل برای همیشه در بدن باقی بمانند. البته در برخی شرایط خاص، مانند بروز عفونت یا مشکلات دیگر، ممکن است لازم باشد این نخها برداشته شوند.
مشکلات حاصل از عدم کشیدن به موقع نخهای جراحی
نخهای غیرجذبی به دلیل اینکه قابلیت جذب شدن توسط بدن را ندارند، باید پس از یک دوره مشخص از روی پوست کشیده شوند. اگر این نخها به مدت طولانی در بدن باقی بمانند، میتوانند مشکلات متعددی ایجاد کنند. از جمله این مشکلات میتوان به التهاب موضعی، عفونتهای پوستی و حتی تحریک مزمن بافتهای اطراف زخم اشاره کرد.
وجود نخهای بخیه به عنوان جسم خارجی در محل زخم میتواند پاسخهای ایمنی بدن را تحریک کند و این موضوع باعث تورم، قرمزی و درد در ناحیه بخیه شود. به علاوه، اگر نخها بیش از حد باقی بمانند، ممکن است مسیرهایی برای ورود باکتریها ایجاد شود که این مسئله احتمال عفونت را افزایش میدهد و ترمیم زخم را به تاخیر میاندازد. در آخر نیز، اگر بخیهها به موقع کشیده نشوند، ممکن است باعث کشیدگی و فشار اضافی روی پوست شوند که در نهایت میتواند به تشکیل اسکارهای (جای زخم) غیرطبیعی و ناخوشایند منجر شود.
برداشتن به موقع نخ بخیه
کشیدن به موقع نخهای بخیه غیرجذبی نه تنها از ایجاد عفونت و التهاب جلوگیری میکند، بلکه به روند بهبودی طبیعی پوست نیز کمک میکند. هنگامی که زخم تا حد قابل قبولی ترمیم یافته و پوست به اندازه کافی به هم چسبیده است، کشیدن نخها باعث میشود تا بافتهای تازه ترمیم شده تحت فشار کمتر قرار گیرند و احتمال ایجاد جای زخمهای ضخیم و برجسته کاهش یابد.
رعایت زمانبندی مناسب برای کشیدن نخهای بخیه غیرجذبی، نقش مهمی در بهبود کامل زخم و جلوگیری از عوارض جانبی مانند اسکار، عفونت یا باز شدن محل بخیه دارد. پزشکان و پرستاران با بررسی وضعیت ترمیم بافت و نوع زخم، زمان دقیق برداشت نخها را تعیین میکنند تا فرآیند بهبود به شکل مطلوبی انجام شود. این اقدام نهتنها به ترمیم بهتر کمک میکند، بلکه از ایجاد آسیبهای مجدد نیز جلوگیری مینماید.
شرکت نخ جراحان طب سینا بهعنوان واردکننده رسمی نخهای جراحی SMI بلژیک و تولیدکننده نخهای با کیفیت تحت برند NTS در ایران، اطلاعات دقیق و علمی درباره ویژگیهای نخها، زمان مناسب برداشت و مراقبتهای پس از آن را در اختیار جراحان قرار میدهد. این راهنماییها به جراحان کمک میکند تا با نظم و دقت بیشتر، نخها را بهموقع برداشته و از بروز عوارض احتمالی پیشگیری کنند.
